Busreis Petit-Rechain: 22 mei 2016 (incl. foto's)

42e Grand Marche de printemps

P-RVandaag vertrokken we met 72 Klompjes naar Petit-Rechain. Dit kleine dorpje in de buurt van Verviers zou ons allemaal en helemaal onderdompelen in de weidse sfeer die dit landschap te bieden heeft. Dat we niet alleen waren om dit fenomeen te ondergaan bewezen de meerdere autocars die op de parking aanwezig waren. Domaines des Tourelles was de startplaats van waaruit het allemaal ging gebeuren.

Het was even hectisch na aankomst om een plaatsje te vinden en dan uit te zoeken hoe de verschillende parkoers in elkaar geknutseld werden. Onze pappenheimers kennende kwam iedereen er vlug uit. Nog even iets eten en drinken en dan op weg. We werden nogal vlug in de velden gestuurd of beter gezegd, tussen de velden. Het kenmerkende aan deze omgeving zijn de hagen en heggen waar men tussen loopt. Het geeft iets rustgevend. Toch mooie vergezichten maar ook het intieme van wat een wandeling soms zou moeten zijn.

 

Inderdaad. Als we dit nader bekijken zijn we toch met z’n allen aanwezig in een groot kosmisch geheel waar we ons als we er even bij stilstaan nog geen gedacht kunnen geven van de onmetelijkheid ervan. Zich dan geborgen voelen in een kleinere entiteit doet ons beseffen hoezeer we dit nodig hebben. Het mag en het moet deze twee uitersten op tijd en stond te overschouwen en ons daarna filosofisch terug met beide benen op de grond te plaatsen.

En dat we deze benen nodig hebben was ook vandaag overduidelijk. We kwamen langs pittoreske dorpjes met mooie vakwerkhuizen en met van wegdromende pleintjes. De langere afstanden zullen van meer van dat volop genoten hebben. De verbindingsstukken nodigden uit tot pittige klimmetjes langs boswegel, malse groene weiden en smalle poortjes. Het was een op en top prachtige wandeling.

De lange rit ernaartoe was het waard. Ondanks de aangekondigde buien kwamen we er allemaal goed vanaf. Het was meer een gedruppel. Doen we hem open of niet onze paraplu ? Als wandelaar zijn we erop voorzien. We laten ons al lang niet meer verrassen. Waar we toch telkens , alhoewel we het bijna op voorhand weten, laten door verrassen zijn de Waalse rustposten. Dit is een dag en nacht verschil met hetgeen we in Vlaanderen gewoon zijn. De wandelsport terug naar de basics ? Gelukkig was Cercle Saint Augustin open. Bijna de helft van onze reizigers had er een onderkomen gevonden om eens iets anders te drinken en gebruik te maken van de sanitaire installatie.

Iedereen was op tijd terug in de startplaats om nog even te genieten van een drankje en even bij te praten. En daar moesten we toch allemaal schuilen. De regen was komen opzetten op het juiste moment. Nog even schoenen wisselen en dan hop, terug de bus op, huiswaarts. Wat valt er verder nog te melden ?

Proficiat en bedankt Leonie voor het snoepje ter gelegenheid van je verjaardag. Bedankt Daphne om je doorzettingsvermogen en om Marie-Paul nog even in blijde verwachting te laten voor de trofee. Bedankt iedereen omdat jullie er weer bij waren en altijd bijdragen tot de aangename sfeer op onze uitstappen.

Rest ons nog om jullie allemaal uit te nodigen op onze volgende eigen organisatie : onze Wase Poldertochten op 12 juni als medewerker, stapper of supporter. En ook op onze volgende busuitstap op 26 juni naar Durbuy, ook een eigen organisatie van onze parkoersverantwoordelijke en zijn team.

 

Verslag Secretariaat

 Foto's:

 Luc Weemaes (14 km)

 

 

 

 

 

 

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner