Wase Poldertochten

Nog precies
en is onze Jubileumwandeling 45 jaar DLK gaat van start te Sint-Gillis-Waas

Namur 1Busreis Namur: 21 december 2013 (incl. foto's) 

Walonia Namur: 15e Marche de Noël de Namur

Onze laatste busreis voor 2013 was er eentje naar onze Franstalige collega’s in de Ardennen. Met 44 Klompjes vertrokken we op zaterdag 21 december in de namiddag richting Namen voor een kerstwandeling bij “Wallonia Namur” die hun “14de Namur Illuminée” organiseerden. Het begon al goed, want Marc Rotthier trakteerde de wandelvrienden met een candybar voor zijn verjaardag en zo kwam de stemming er al direct in.
Er was keuze in kortere en langere afstanden, waarbij de langste afstanden via de Citadel liepen en bij alle afstanden kwam je op de kerstmarktjes terecht.


Omdat we tijd hadden kozen we voor de 14 km, dan konden we van alles wat mee snoepen en hoefden we ons niet te haasten om op tijd terug te zijn. We startten met een groepje van 11 personen en kwamen al redelijk vlug op het marktplein. De 2 eerste kilometers namen wat tijd in beslag omdat ze langs de winkelstraten passeerden en de dames van ’t clubje… tja, dat is een vrouw… moesten toch even blijven stilstaan bij de stemmig versierde en verlichte kledij- en schoenenzaken. Op ons pad was er een kerk die openstond voor het publiek en waar een gids ons in het Nederlands vertelde over de geschiedenis van het gebouw. De zuilen en het plafond met de verschillende bogen waren versierd met prachtig sculptuurwerk, waar steenhouwers aan gewerkt hadden toen de stenen al geplaatst waren. Het houtsnijwerk van de lambriseringen en de biechtstoelen waren ware kunstwerkjes. Op het marktje werd er uitgekeken naar wat voedsel omdat sommigen onder ons toch wat honger voelden. Ze kozen voor een typische Waalse snack tartiflette: aardappeltjes, ajuin, spekjes, een goed afsmakende roomkaas, overgoten met witte wijn en lekker gekruid met rozemarijn. Ondertussen werd het stilaan duister en we konden we de kerstsfeer in de straten en pleintjes in ons opnemen. De eerste rustpost na 2,7 km werd overgeslagen en zo stapten we verder en kwamen we langs de Maas, waar we een brug overstaken en richting Citadel gingen. Hoog boven ons hoorden we een vrolijke bende roepen en zwaaien. We herkenden kleuren en lengtes, dat was de bende van Luc, Patricia, Herman, Rudy en nog andere vrienden. Amai, die waren al ver… en moesten wij ook zo hoog? Korte tijd nadien begonnen we aan de klim naar boven. Jongens, die trappen: die waren steil en echt niet geschikt voor korte beentjes. Maar hoe hoger het ging, hoe mooier het zicht werd. Helemaal boven moesten we op adem komen en genoten we van het enorme uitzicht over de stad. Prachtig was het. Al die lichtjes, daartussen de verlichte pleintjes en de versierde straten. Eigenlijk zie je pas van uit de hoogte hoe mooi een stad kan zijn. We namen de nodige tijd om van alle kanten alles te bekijken waarna we verder wandelden. Daarbij passeerden we over het circuit waar op zondag het veldrijden voor de wereldbeker gereden wordt. We liepen tussen de nadarafsluitingen en waren zo gefascineerd door het gebeuren, dat op een gegeven moment de pijlen van de wandeling uit het oog verloren waren en daar stonden we dan. We vroegen ons af hoe lang we al aan het mislopen waren. We waren gewoon andere wandelaars gevolgd en weer anderen volgden ons. Een paar dapperen keerden terug in het donker en tot onze opluchting vonden we de juiste weg snel terug. We arriveerden op de tweede rustpost, waar we onze meegebrachte boterhammetjes konden opeten. Hier probeerden we al eens het plaatselijke streekbiertje: Vi-Keute. Bij de proevers viel het alvast in de smaak.
Na de korte pauze vingen we het tweede deel van de wandeling aan. We kwamen bij de plaats waar al veel mobilhomes van de echte supporters en van de veldcrossers geparkeerd stonden. Ouders van de jongelingen die al vroeg de piste op moeten, renners, die bij felle verstralers hun fietsen nog een laatste poetsbeurt geven. Daarna moesten we terug de weg naar beneden aanvangen. We liepen langs een bospad hoog boven de Maas, waarbij het met onze zaklampjes voor ons moesten lichten om de modder en stenen te vermijden. Wie toch durfde om links beneden te kijken, zag wel hoe mooi het weer was. De oranje straatverlichting, daartussen de blauwe led verlichting voor eindejaar en dan de verlichte ramen die aan de kant van de rivier stonden en die weerspiegelden in het donkere watergeven toch een speciaal sfeertje
Als we terug op de kerstmarkt kwamen, gingen we op zoek naar een kraampje waar we ons konden opwarmen bij een warme glühwein of een goed jeneverke. Maar niets van dit alles vonden we. We maakten ook de bedenking dat we de kerstmuziek op zich misten. Zo iets is op de Vlaamse kerstmarkten niet denkbaar. Geen kerstmarkt zonder drankstalletjes of Jingle Bells’… We gingen dan maar terug naar de startzaal en genoten daar dan maar weer van een Vi-Keute, een cervela of een boudain noir met compote en puree. In elk geval aan de gezlligheid onder ons ontbrak het zeker niet.
Er waren een goede 1300 wandelaars, waarvan er een paar totaal mislopen waren en die opgehaald moesten worden door mensen van Wallonia Namur. Raad eens van welke club die wandelaars waren?
Juist op tijd waren de verloren zonen terug, want de afspraak was dat de bus om 21.30 u terug naar de Vlaanders zou keren.
Hoewel we misschien de echte kerstsfeer misten in Namen, was het toch weer een geslaagde uitstap. Luc verlootte de trofee die we meegekregen hadden. Ymke was de onschuldige hand en ze trok het lot van haar mama. Het meisje was gelukkig, want zij kreeg van mama het “kunstwerk”.
Onze voorzitter bedankte iedereen voor het super geslaagde werkjaar en wenste iedereen “Prettige eindejaarsfeesten”. We kijken al uit naar onze ledenbijeenkomst en etentje van 18 januari 2014.

“ZALIG KERSTFEEST en HEILVOL 2014!"

Verslag:

Rita D.

Foto's:

Luc Weemaes

 Luc Verhoeven

 

 

 

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner