Wase Poldertochten

Nog precies
en is onze Jubileumwandeling 45 jaar DLK gaat van start te Sint-Gillis-Waas

IJsetrippersBusreis Hoeilaart: 24 november 2013 (incl. foto's) 

IJsetrippers Overijse: Zoniënwoudwandeltocht

Onze voorlaatste busreis van dit jaar bracht ons vandaag naar Hoeilaart. Iedereen was tijdig op post zodat de dubbeldekker op het voorziene uur alle opstapplaatsen kon aandoen en om kwart na acht gezwind de Kennedytunnel indook richting Brussel.
Na verwelkoming door onze voorzitter werd de bar geopend waar om dit uur van de dag voornamelijk warme dranken werden afgehaald. Er waren geen koekjes bij de koffie maar niet getreurd. Laurette, echtgenote van de vandaag jarige Wilfried was reeds aan het rondgaan met een zoete versnapering. Voor ieder wat wils. Nog een gelukkige verjaardag van ons allemaal en bedankt hiervoor.
Dat we vandaag niet te ver moesten rijden was voor iedereen een plezierig vooruitzicht. Het weer zag er goed uit en tegen dat we in Hoeilaart aankwamen kwam het zonnetje reeds piepen. Het zou dus een mooie en aangename wandeldag worden, in de groene long van Brussel : het Zoniënwoud.

We waren niet alleen als club met de bus. Ook de Stormvogels uit Oostende, de Stroboeren uit Merksem en WSK Marke hadden de trip naar hier gemaakt. Een eindje gaan en we kwamen terecht in de aangename startzaal waar er voldoende plaats was om iedereen een zitje te geven. Na het aankomstritueel : plaatsje zoeken, drankje halen, afstanden bekijken, keuze maken, groepje vinden, plasje doen, vertrokken we allemaal om lekker te genieten van de gekozen afstand en vandaag nog eens onze longen vol te pompen met heerlijke boslucht.
Na enkele straatjes kregen we een pittige klim voorgeschoteld in de vorm van een steil met klinkers verhard pad. Een geluk dat de bestrating was uitgevoerd met een schuin opstaand kantje. Hierdoor kregen onze voeten toch een beetje grip en gaf iedereen de kans om op korte tijd toch een redelijke hoogte te overbruggen. In ons groepje werd de aandacht getrokken, hoe kan het ook anders, door een opendeur van een bloemenzaak in kerstsfeer.
Zelf heb ik het niet gezien maar van oren zeggen was het de moeite. Een huis en tuin vol met prachtige zelf gemaakte creaties. Wat er allemaal met kleine gewone dingen kan gemaakt worden is fenomenaal. Het hoeft niet altijd die plastiek geïmporteerde brol te zijn. De kerstsfeer wordt door die kleine alledaagse voorwerpen meer gestalte gegeven en beantwoord beter aan hetgeen aansluit bij deze ingetogen tijd van het jaar. Neem eens een kijkje bij onze foto’s of bekijk de creaties eens op de website van het bloemenatelier. (www.bloemenatelier.be)
Na de verharding sloegen we linksaf en kwamen terecht in het Beemdekensveld. Een natuurparadijs op zich. Waar vroeger een 60 tal typische druivenserres stonden was nu werk gemaakt van een op zichzelfstaand biotoop. Enkele kleine minimale ingrepen van de mens volstaan om een omgeving te toveren waar het plezierig is om door te wandelen. Het toont ons nogmaals de kracht van de natuur aan. Een eigen regulerend systeem.
Een beetje verder kwamen we voorbij het plaatselijk containerpark. Het toont ons twee zaken. Dat er nu werk word gemaakt van het regelen van de diverse afvalstromen (waar het vroeger dikwijls gewoon werd gestort in de natuur) maar dat er nu veel meer afval wordt geproduceerd. Wijken we af? Een beetje maar als je dan toch op wandel bent in de natuur is het niet slecht hier even bij stil te staan.
Het verder gelegen Koedalbos waar we langs gaan is toch een bewijs dat er zaken gebeuren die stilaan terug een noodzaak worden. Het terug op peil brengen van het bosbestand. Initiatieven die door de meerderheid toch gesmaakt worden.
Laten we hier op deze hoogte ook maar eens rondkijken. Het door de grijze wolken priemende zonlicht geeft het verder gelegen Zoniënwoud een gouden gloed waarin alle tinten van de herfstkleuren als een najaarsdeken over de bomen ligt. We gaan er naartoe.
Door een tunnel onder een als met een hakbijl geslagen wond komen we terecht in het woud van de reuzen. Fier staan ze overeind en omhullen alle wandelaars als een koesterende hand. Dit is genieten. Het bladertapijt knispert onder onze zolen. De zichten zijn groots en vragen ons om regelmatig even stil te staan en te genieten van deze pracht. We worden als het ware meegezogen in de dreven.
Als we terug in de bewoning komen, de rustpost in Sint-Jezus-Eik, komen we terecht in een zaal van het cultureel centrum. Het podium is weggeschoven om plaats te maken voor de wandelaars die hier kunnen genieten van een drankje en een hapje. Wij houden het bij een typisch gerecht dat het in deze periode altijd goed doet, een kom heerlijke erwtensoep. Hierdoor gesterkt verlaten we deze zaal en beginnen aan de 18, eerste maal.
Dit is een roetsjbaan, we worden kronkelend van uitzicht naar uitzicht gebracht, het Zoniënwoud op zijn mooist. Op een bepaald moment staan de stoere reuzen opgesteld in rijen, zover je kan zien. Aangenaam om hier door te wandelen, je voelt je beschermt door dit woudleger. De opgedane indrukken zullen nog een tijdje blijven doorwerken.
Voor we het weten zijn we terug op onze rustpost. We vullen de vochtbalans aan en gaan terug op stap. Nu kiezen we voor de 18, tweede maal, richting aankomst. We genieten nog van enkele mooie en wijdse vergezichten, passeren de brug die als een pleister over de wond ligt en gaan dan terug naar Hoeilaart waar we nog een uurtje kunnen nagenieten van deze dag.
We zoeken ons een plaatsje in de benedenzaal. Het is er minder warm dan in de bovenzaal waar de Nerowafels worden gebakken. Ze zien er lekker uit, madam Pijp doet haar best. Wij kiezen toch voor een lekker biertje en kunnen niet weerstaan aan de typische kaastaart van Hoeilaart, het laagje heerlijke frangipane doet de deur dicht. Is er groseille? Gelukkig niet. Den deze had het kletsje moeten opdrinken.
Nog even de cijfers opvragen. Duizend negenhonderd vijfendertig deelnemers. Onze Klompjes op de derde plaats met 79. Een behoorlijk cijfer, twee flessen witte zoete Keizer Karelwijn waardig. Dat hij daar in 1523 even in pure stijl uit de moerassen gered werd was een mooie aanleiding om dit godendrankje te fabriceren.
Nog een kleine wandeling tot aan de bus. Alle deelnemers werden gecontroleerd door Franky op hun schoeisel. Slijk en zand wordt geweerd. Als het niet anders kan, op kousenvoeten naar binnen.
De warmte in de bus maakt ons slaperig. Kan niet anders dan door zulke zuurstofbom. Toch even opgelet. De onschuldige rechterhand van de jarige mocht de twee verdiende flessen uitloten. De Dobbelaer Frederik en Vercauteren Marcel waren de gelukkigen. Zij kunnen vanavond bij het knetterende haardvuur van dit wijntje genieten.
Zo vlug als we gegaan waren, zo vlug zijn we ook terug. Onze voorzitter bedankt iedereen voor het deelnemen aan deze geslaagde uitstap en nodigt iedereen uit op onze tocht van volgende zondag aanstaande te Moerbeke-Waas. De Sint komt er op bezoek. Als er nu nog twee vrijwillige Pieten waren om ’s morgens het parkeren wat te begeleiden zal de goedheilige man met plezier nog een speculaas uit zijn zak toveren.
Tot dan !

 

Verslag:

Secretariaat

Foto's:

Luc Weemaes

 Luc Verhoeven
 Gunther Waem

 

 

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner