Busreis Hornu 26 augustus 2012 (incl. foto's) 

Comité Provincial du Hainaut

Hornu1Vandaag vertrokken we met 51 Klompjes richting Henegouwen, meerbepaald Hornu.

Het Comité Provincial du Hainaut richtte er haar jaarlijkse tocht in. Vol verwachting keken wij allen er naar uit dat ze er iets prachtig van zouden maken qua omgeving en parkoers .

Iedereen was tijdig aan de opstapplaats zodat we op de geplande tijd konden vertrekken. Via de A12 naar Brussel, een stuk westelijk deel van de R0 en dan richting Mons (Bergen). De GPS had goede bedoelingen maar de plaatselijke situatie gaf er de brui aan. Traveaux, deviations, marchés, petites rues , rond-points etc… vroegen van onze chauffeur Carlo de nodige stuurkunst en stalen zenuwen. Uiteindelijk arriveerden we iets later dan gepland op onze bestemming.

De ruime startzaal gaf iedereen onmiddellijk de mogelijkheid om nog iets te drinken en eventjes tijd om te kiezen uit de 10 of de 20 km, eventueel gecombineerd met een bezoek aan de Site du Grand Hornu die voor de wandelaars vandaag gratis te bezoeken was.

De verschillende groepjes vormden zich en op korte tijd waren we allen op weg voor onze wandeling. We kwamen bijna direct terecht op de Site en besloten om de tentoonstellingen die er plaats hadden, te houden voor op het einde. We bewonderden het impresionante binnenplein en daalden even af in de Tombe (grafkelder) waar alle bekende personen die iets te maken hadden met deze omgeving te Hornu3rusten lagen. Hierna kwamen we in het quartier van de arbeiders terecht, lange straten, langs beide kanten bebouwd met gelijke huisjes, voorzien van antieke straatlantaarns. Dit behoorde zeker als zicht bij deze omgeving.

Maar de straten gingen over in nog meerdere straten, pleinen en pleintjes. Zelfs een “Place Verte” waar sommigen een accentje zagen op de laatste é. Het bleef duren, het ganse parkoers lang, enige stukjes groen uitgezonderd. Nee, dit was het niet waar we op gehoopt hadden. Een uitleg die we gehoord hebben was dat gezien de rare weersomstandigheden van de laatste dagen, men meer geopteerd had om over verharde wegen te gaan (?).

Na de wandeling gingen we, alvorens terug te keren naar de zaal, terug naar de Site om even langs de verschillende expositions te gaan. We hebben er 5 geteld. Het gedeelte keramiek, voorwerpen getekend op telkens een andere dag, en daarna door de ambachtslui in vorm gebracht. Het gedeelte glas waarmee er een teloorgegane industrie terug leven (glas) werd ingeblazen. Het gedeelte fotografie, met enkele opvallende reeksen waaronder de reeks van foto’s, die op een zelfde dag en op een zelfde uur, allen op een andere plaats werden genomen. Je moet er maar opkomen. Dan hadden we nog twee buitenwerken, de tuin die aangelegd was met een enorme variatie aan wilde bloemen , zeg maar een bloemenweide in het veelvoud, en de artistiek willekeurige gelegde stenen ornamenten tussen de bomen, die na jaren blootgesteld aan de natuurelementen, het verval van de Site moesten evokeren.

Terug nu naar de startzaal, om het laatste drankje door te spoelen, want mijn tong raakt danig in de knoop van bovenstaande beschrijving. Zoals het goede Belgen past konden we er niet aan weerstaan en smaakten de frietjes met mayonaise, gegeten met de vingers heel lekker.Hornu4

Er werd door een kleine afvaardiging van het bestuur nog even gepraat met de voorzitter van het CP du Ht en zijn echtgenote. Beide hadden geen probleem om zich in het nederlands verstaanbaar te maken (chapeau). We moesten al onze wandelaars zeer hartelijk bedanken om vandaag aanwezig te zijn op hun organisatie.

Om vijf uur vertrokken we terug richting Waasland. Traditioneel werd de trofee van de dag verloot. Iedereen was er gretig naar maar de onschuldige hand die het winnende lotje trok kon niet verhinderen dat deze ging naar Rita. Proficiat.

Daar het toch een eindje rijden was naar huis werd de tijd gedood met een samenzang, ingezet door het "Klompenlied" (er zou toch eens een muzikaal talent deze moeten verfijnen en op papier zetten), gevolgd door meezingers en smartlappen uit het repertoire van onze chauffeur. En hij had gelijk, zij die met hem mee geweest zijn naar Oostenrijk kenden dit bijna van buiten.

We kijken terug op een mooie dag, op een minder parkoers, maar op een plezierige bende waarmee het aangenaam is om als wandelclub op stap te gaan. Bedankt en tot ziens op onze volgende busreis , zondag 23 september naar Wervik.

Verslag:            
  Secretariaat
 
Foto's:   Luc Weemaes  Luc Verhoeven
   
 

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner