Horizon1Busreis Linkhout 24 juni 2012 (incl. foto's) 

Wandelclub Horizon Donk: Water- en Bostocht

De weerman had ons gewaarschuwd… en gelijk had hij.

Zondag 24 juni startte grijs en donker, maar toch lieten 54 Klompjes zich niet bang maken en samen vertrokken we met buschauffeur Franky naar het verre Limburg om WSV Horizon Donk te bezoeken en deel te nemen aan hun 21ste Water- en Bostocht. Onderweg probeerden de weergoden ons steeds meer en meer uit te dagen. Nochtans kon niets onze pret bederven. Om er de sfeer al in te brengen, werden we meerdere malen getrakteerd door Ronny D.G. voor zijn verjaardag – Marc R. was fiere peter geworden – Ben was vandaag ook jarig en Rudy H. is getrouwd met zijn Keely. Samen met een kopje koffie dat aan boord te verkrijgen was, lieten we ons de aangeboden snoepjes heerlijk smaken.

Horizon3In Linkhout was het aan de start even zoeken om een geschikt uitstapplaatsje te vinden en voor Franky was het probleem om zijn bus op een geschikte parkeerplaats te stellen, waarbij hij lichtjes nerveus werd… maar je zou het voor minder worden. Doch alles was pico bello voorbereid door de organiserende vereniging.
Ondertussen was het nogal hevig beginnen regenen en werd er overwogen: doen we een korte of de lange afstand. Sommigen kozen voor korte afstand want het weer zat echt niet mee, maar anderen lieten zich door de regen en de wind niet afschrikken.

“Door de wind, door de regen, dwars door alles heen…” was de leuze van ons groepje en we beslisten om toch maar de 21 km te stappen.
De eerste 8 km liepen we bijna de hele tijd langs verharde wegen. Uiteindelijk kwamen weaan het Schulensmeer. ”Het Schulensmeer, gelegen in het natuurgebied Schulensbroek, kende zijn ontstaan in de jaren ’70 door de zandwinning voor de aanleg van de E314 en het graven van een wachtbekken. Het Schulensmeer was een feit. Afhankelijk van de watertoevloed is het meer 90 tot 150 hectare groot en daarmee het grootste kunstmatige binnenwater van Vlaanderen. Echt jammer dat de regen de grote spelbreker was, want bij zonneschijn moet het prachtig zijn en deze tijd zou het meer moeten schitteren in de zon en versierd zijn met een kleurenpalet van surfplankzeilen en krioelen van lustige zwemmers en zonnekloppers. Nu lag het er grijs en onstuimig bij.
Op de Goerebrug leven we even staan kijken en genieten van een massa wilde ganzen met hun jongen die op een héél lange rij elkaar volgden op de beek en onder de brug door zwommen. Het was net een Vlaamse snelweg: file, file, file…
Onze regenjassen werden als maar natter en sommige paraplu’s begonnen al de gevolgen van de rukwinden te vertonen.
Op de rustpost, die naar mijn mening iets te klein was, moesten we zoeken om een plaatsje aan een tafeltje te vinden en ons van de natte regenkledij ontdoen. De meegebrachte boterhammetjes of sandwiches smaakten lekker, samen met een tasje warme soep. Als de inwendige mens versterkt was en de broeken ietsje droger waren, begonnen we aan de tweede etappe. De regen bleef nog altijd zijn best doen.

Horizon2Dit stuk van de wandeling ging meer de natuur in. In het veld kon men een tentoonstellinkje bekijken van de geschiedenis van de Lummense bevolking met een aantal historische foto’s en de herkomst van sommige benamingen in Lummen. Al snel kwamen we in de Zelemse bossen, waar je op sommige plaatsen nog resten kon zien van de laatste windhoos in de streek. Onderweg kwamen we een beschermde 1000-jarige eik tegen. Daar sta je toch even bij stil met en gevoel van: “Wahw, zo’n een kolos van een boom!” Spijtig dat we bijna de ganse tijd met ons hoofd omlaag moesten lopen om de modderige plaatsen op de paden te ontwijken, want de vele neerslag van de afgelopen tijd was toch wel merkbaar. In de velden kon je normaal de wijde omgeving zien, maar door de regen was het panoramabeeld nogal mistig. Hier en daar stond een groepje natte koeien of paarden samen om zich toch een beetje tegen de natte kou te beschermen.
Bij de tweede controle werden we  verwelkomd door een groepje Klompkes die een goeie Leffe of Duvel verkozen boven de regen. Daar deden we onze naam alle eer aan, want de lachsalvo’s klonken aan de lopende band. Wij noemen niet voor niets “De Lachende Klomp”.

Het laatste stuk was dan weer een ietsje meer langs de baan, Onze mannen stapten onvermoeid verder, terwijl de vrouwen de regen echt beu begonnen te worden en te denken dat het tijd werd dat we terug aan de start kwamen. Maar de wederhelften misten ons en wachtten aan de St. Annakapel, die wel mooi was, maar die echt dringend een likje verf en aan renovatie toe was.
Intussen begon de regen het ook moe te worden en voor de verandering kwamen de buien.
Toen we aankwamen in de startzaal, was er volop ambiance en je mag eens raden welke club de aanvoerder was. De verjaardag van Ronny en het huwelijk van Rudy en Keely werden gevierd met een biertje. “Happy birthday” en “Zo nen goeie…” hoorden er natuurlijk ook bij.
Het werd tijd om terug naar het Waasland te keren. De regen had nu helemaal opgegeven. Op de bus werd naar de traditie de meegebrachte trofee onder de busreizigers verloot. De “onschuldige” hand van onze jarige Ben trok het nummer van Nancy. Het flesje Lummense kersenlikeur ging dan ook mee richting Hoboken. De sfeer op de bus bleef er stevig inzitten.
Bij het naderen van onze eerste afstapplaats, nam onze voorzitter afscheid van de wandelaars met de belofte dat ze voor goed weer en zon zullen zorgen voor de Klompjes die meegaan naar Oostenrijk.

Al bij al was het toch weer een toffe dag, de regen namen we er bij en zeggen we: “Tot ziens in Oostenrijk!”, of “We zien elkaar terug op onze Barbierbeektocht!” of op de volgende busreis naar Hornu in augustus.

 

Verslag:            
   Rita Duym
 
 Foto's:    Luc Weemaes   Luc Verhoeven
   
 

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner