WIK_1Busreis W.I.K. Vlissingen 14 april 2012 (incl. foto's) 

De Ruytermars

Tijdens het opstellen van onze busreizenkalender wordt er ook gekeken naar clubs die regelmatig bij ons komen wandelen. Zo ook met W.I.K. Vlissingen. Eindelijk werd er voor dit jaar een datum gevonden die perfect paste in onze planning. Alhoewel we verleden jaar met een eigen organisatie Vlissingen hadden bezocht, vertrokken we met een bijna volle dubbeldekbus en een koppel met de wagen, zodat we met 80 leden voor een kleine overrompeling zorgden bij aankomst.

We werden opgewacht door de voorzitter van de club die ons allen hartelijk welkom heette en ons met de nodige praktische inlichtingen richting clublokaal stuurde in de Falckstraat (genoemd naar een belangrijk staatsman ten tijde van koning Willem I ). Verspreid over twee gezellige lokaaltjes werd er bij een tas koffie of thee overlegd wie met wie, de lange of korte afstand ging doen. Per afstand was er een beknopte routeplanning voorzien die ook aangaf na hoeveel kilometer we aan onze rustpost zouden zijn. En nu op weg.

Vanuit het clublokaal ging het richting Vlissingen centrum. Wat ons opviel waren de verschillende markante bouwstijlen, mooi geïntegreerd in de groene ruimte die als een long langsheen Vlissingen loopt. Op de terrasjes van het nieuw aangelegde Beursplein kwamen we onze eerste stappers tegen die genoten van een lekker drankje in de prille voorjaarszon.WIK_5

Even op onze tanden bijten en verder, richting naamgever aan deze tocht, namelijk het standbeeld van Michiel de Ruyter, Nederlands admiraal. Dat hij een belangrijk figuur was is zeker, als we onderweg zien wat er allemaal naar hem genoemd is. We beginnen op de boulevard de Ruyter waar we aan het begin een mooi zicht hebben op de jachthaven en het Arsenaal met uitkijktoren. Draaien we ons hoofd iets verder naar rechts dan zien we de machtige aanloop naar de Westerschelde waar het een komen en gaan is van schepen die landinwaarts richting Terneuzen, Gent en Antwerpen gaan. Aan de overzijde zien we Breskens.

Nu volgen de boulevards (lange aan zee gelegen wandelstraat) zich op. We passeren ook aan onze rechterkant het Maritiem instituut de Ruyter, een van de meest toonaangevende maritieme academies van noordwest Europa en bestaat al meer dan honderd jaar. Even maken we gebruik van de infopanelen om de werking van de maritieme getijdenklok te ontrafelen. We wandelen nog een flink eind, met links van ons de zee tot aan het Nollehoofd. Hier is de eerste splitsing en we besluiten om de innerlijke mens even te laven.

Het vernieuwde strandcafé waarvan het buitenterras bijna volledig wordt ingenomen door onze D.L.K. ‘ers biedt ons een zonnig plaatsje, afgeschermd van de zeebries. Met dit in gedachten bestellen we een frisse pint en een ice-tea (met de nadruk op ijs). Plots willen onze dames zich nestelen op de kussenbank waardoor we na de verhuis op de plaats van vijf frank terechtkomen. Zij lekker in het zonnetje dat af en toe komt piepen, wij gekleed als voor de Noordpool in volle speling van de wind. Een warme koffie was nu beter op zijn plaats geweest.

We wandelen nu verder door de duinen waarvan grote stukken heraangeplant zijn met het befaamde helmgras dat het fijne zand op zijn plaats houdt en verhinderd dat een duin gaat wandelen. We komen nu aan camping Dishoek waar we verleden jaar een rust hadden en houden hier onze tweede halt. Als wij op onze tochten zoveel geduld zouden vragen tijdens de bediening dan liep dit niet goed af. Maar het is een schone deugd.

We gaan nu verder richting echte rust en laten deze rechts liggen naast het Pannenkoekenhuis. Hier beginnen we aan de terugkeer richting start. WIK_4Langs rustige wegen, afwisselende landschappen en zicht op de bakens van Vlissingen vorderen we gestaag. We passeren nog enkele grote bunkers en vragen ons af waartoe die gediend hebben. Moesten zij het afweergeschut herbergen? Na enig opzoekwerk zijn deze bedoeld als een verdedigingslinie die de Westerschelde moest beschermen tegen een geallieerde invasie. Ter info: aan het Nollehoofd is er ook een bunker waarop nu een windorgel is geplaatst. Bamboestokken voorzien van gaten waar de wind doorheen blaast en die sonore bromtonen en hoge fluitklanken oplevert. Een steeds wisselend uniek concert.

Nog een eigenaardigheid. Op één van de boulevards ligt een blauwe gedenksteen met inscriptie “hier begint het”. Slaat dit op de bewering dat alle leven begint in het water? Als dit zo is dan is het ook geen toeval dat het leven ook iets verderop eindigt in de duinen, waar het uitstrooien van de asse (een laatste wens van de overledene) bij enkelen van onze leden de wenkbrauwen deed fronsen. Voorwaar, dichter staan die twee uitersten niet van mekaar.

Aangekomen in de startplaats zoekt iedereen nog een plaatsje om nog even iets te drinken en om wat bij te praten over de wandeling en over het wel en wee dat er toch in de tussentijd bij onze leden gebeurt is. Over iets kunnen praten en een luisterend oor doen soms wonderen. Om halfvijf vetrekken we terug richting België. Iedereen moe maar voldaan. Het was een aangename groep en een voortreffelijke wandeldag.

Laten we nu uitkijken naar onze volgende uitstap, een eigen organisatie, samengesteld door André en Leona, richting De Panne, ook aan zee, grenzend aan onze Franse buren. Tot dan.

Verslag:    Secretariaat  
Foto's:    Luc Weemaes    Luc Verhoeven
   
 

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner

Bezoek onze sponsors (klik op het logo)

Banner